09-08-08

Free Musketeers


Wilt u deze pagina printen of kunt u deze e-mail niet goed lezen, kopieer dan onderstaande link naar uw browser.
http://nieuwsbrief.iwes.nl/index.php?id=MjE5NjIzODAzNjAw
Nieuwsbrief Free Musketeers
De eerste thriller van Johan Lahaye komt uit


Met trots melden wij u dat half september de eerste exemplaren van De Kronieken van Het Zuiverende Licht, geschreven door Jo Mantus (pseudoniem van Johan Lahaye), van de drukpersen rollen.

EuroDream resort vlakbij Parijs, het meest idyllische pretpark van Europa. Net deze pretmagneet met jaarlijks honderdduizenden bezoekers, mensen op zoek naar magie of vluchtend voor de realiteit, vormt het decor voor een aantal bizarre gebeurtenissen. Het volledig park staat nochtans onder het toezicht van een supercomputer ‘Cerebrum’ die instaat voor de veiligheid.
Gaat het hier over toevallige ongelukken, falende techniek of is er meer aan de hand? Een aantal mensen gaan uit op onderzoek en stukje bij beetje komt de macabere waarheid aan het licht.

Laat je meeslepen in deze huiveringwekkende thriller.


covermailing Mantus 
pasfoto_Mantus

Lijn

Jo Mantus pseudoniem van Johan Lahaye (1969) schreef zijn debuutthriller naar aanleiding van een hoop frustraties wegens een gewijzigde arbeidssituatie.
Wat oorspronkelijk een therapeutische bezigheid was is ondertussen een nieuwe creatieve uitlaatklep geworden.
Reeds van jongs af aan bezit Jo een rijkelijke fantasie die zich momenteel uit in macabere verhalen die opborrelen uit de meest donkere uithoek van zijn ziel.
Naast acteren staat nu ook schrijven op zijn palmares.

Lijn

Bestellen

Wij kunnen u het ca 236 pagina's tellende De Kronieken van Het Zuiverende Licht aanbieden voor de prijs van € 17,95 (exclusief verzendkosten).
Wilt u het boek bestellen? Dat kan. Binnen onze webwinkel is er een speciale pagina voor. Daar wijst alles zich vanzelf. Zodra wij uw betaling ontvangen hebben, voegen we uw bestelling toe aan onze lijst. Op het moment dat De Kronieken van Het Zuiverende Licht van de drukpersen komt, sturen we u uw exemplaar toe.

 
Bestellen boek
Lijn

De Kronieken van Het Zuiverende Licht, 
Jo Mantus - ISBN 978-90-484-0299-1
vaste prijs € 17,95
verzendkosten per exemplaar € 3,20 (NL) € 6,48 (EU)

lijn
Deze promotiemailing wordt eenmalig verzonden. De auteur heeft alle betrokkenen hiervoor om toestemming gevraagd.
© 2008 Free Musketeers | Herenwaard 177-A | 2716 XV Zoetermeer | E info@freemusketeers.nl

16:58 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-07-08

In de pers verschenen

decoration

13:46 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-06-08

Officieel onder contract

Het contract is geretourneerd en ik ben nu exclusief verbonden met de uitgeverij Free Musketeers.
Tegen begin juli moet alles binnen zijn en kan het eigenlijke productieproces van start gaan wat over enkele maanden zal resulteren in mijn eerste boek.
M’n ego werd gestreeld toen ik eergisteren van een andere uitgeverij eveneens een telefoon kreeg dat ze interesse hadden om mijn schrijfsel uit te geven.
Nooit had ik durven denken dat het allemaal zo’n vaart zou lopen, maar ik ben blij dat ik deze ervaring mag opdoen.
Volgende week kunnen we eindelijk genieten van welverdiend verlof,  ik weet zeker dat ik rustig zal verder werken aan m’n 2de boek. Laatst begonnen er al ideeën te vormen voor een derde.
Let wel ik blijf voorlopig bij het genre, thriller macabre.
Ondertussen is mijn pseudoniem ook officieel, het is JO MANTUS geworden.

Wordt zeker vervolgd…

schrijverslogo pagina nul

19:40 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-05-08

Uitgeverij

Beste Blog-vrienden en vriendinnen,

Het is hier een tijdje stil geweest. Maar ik heb groot nieuws.
Sommigen weten het, anderen niet, maar ik was bezig met een verhaal: "De Kronieken van het zuiverende licht".
Nu heb ik positief bericht gekregen van een uitgeverij dat ze het gaan uitbrengen.
Ik ben niet weinig trots ! Maar bij wijze van promotie kan ik de uitgeverij aan jullie een mailing laten bezorgen wanneer het boek van de pers rolt.
Dus wie nieuwsgierig is, laat me je email weten via de verzendmogelijkheid op deze blog.
Geen e-mailadressen posten bij wijze van reactie!! Er zijn genoeg dubieuze figuren op het net die zulke gegevens maar al te graag wensen te misbruiken.
Maar in dit geval zal het een éénmalige mailing zijn uit mijn naam door de uitgeverij.
Dus wees niet bang om een kijkje te nemen in de schaduwzijde van mijn ziel en te huiveren bij de thriller van mijn hand!!!
(gemene, sadistische, wrede lach)

18:47 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-04-08

De job van je leven.

Ik las op de blog van Gebo een interessant stukje over Large Hadron Collider, ofte een deeltjesversneller. Kortweg worden twee protonenbundels in tegenovergestelde richting doorheen de LHC, tot bijna de lichtsnelheid, versneld om vervolgens met elkaar in botsing te komen. De bedoeling van deze kwantummechanica crashtest protonen zouden velen wetenschappers een natuurwetenschappelijk orgasme bezorgen.
Maar bon, de afgelopen weken voelde mijn brein ook aan als zo'n ondergrondse deeltjesversneller. De nieuwe functie is razend druk en ik moet een massa gegevens verwerken. Net zoals die protonenbundels komt alles elkaar tegen in de nauwe doorgang naar de hersenen.
Maar weet je wat, I LOVE IT ! Ik kom 's avonds mentaal uitgeput en met een zwaar hoofd thuis, en I LOVE IT ! De mensen komen in drommen tegelijk verzoeken pleiten die ze ingewilligd wensen te zien, maar waar ik niet altijd in kan tegemoetkomen.
Maar, I LOVE IT !
Dus laat mijn hersenen gerust een supergeleide deeltjesversneller zijn van 8h tot 16h30.
Een het uurwerk dat bewuste tijdstip aangeeft wordt de hoofdschakelaar uitgezet. Maar deeltjes die aan de snelheid van bijna 299792458 m/s rond zoeven hebben tijd nodig om terug rust te vinden. Gelukkig is er de mp3 met een soort van oormassage muziek.
Dan worden de oogleden even gesloten tijdens de korte treinrit om zo het effect van de muziek de oververhitte celletjes terug in harmonie te laten pulseren.
Gevolgd door een wandeling met de hond die met haar ongebreidelde enthousiasme steeds maar weer om de bal loopt en zo als een frisse wind m'n hoofd verlichting biedt.
En nog steeds, I LOVE IT !
Oké maar wat zorgt nu voor al die nieuwe stress? Ik ben verantwoordelijk voor het dienstrooster. 10 werkposten met dagelijks 3 prestaties, 5 werkposten met dagelijks 2 prestaties, dan nog 5 werkposten met een dagregime.
Plus nog enkele stations en alles opgeteld moet per dag een rooster opgesteld worden voor 50 mensen. Dat is een serieuze klus, elke werkpost heeft per prestatie een eigen nummer dat nog eens varieert of het een weekdag, zaterdag of zondag/feestdag is.
Geen seconde mag de aandacht verslappen als je bezig bent met deze klus, want 1 verkeerd cijfertje kan nare gevolgen hebben...
Alle diensten moeten verdeeld worden zonder de reglementering uit het oog te verliezen.
Na enkele maanden zal dit wel een stuk vlotter gaan en zal die hersenactiviteit op lichtsnelheid verminderen naar "cruise control".
Er zijn er velen die dit nooit zouden willen doen maar iemand moet het doen, en dat ben ik.
Maar om 16h30 laat ik het werk, op het werk. De cool down het eerste anderhalf uur is nodig voor de mentale gezondheid. En zo heeft mijn vrouwtje tenminste weer een blije Balou...

20:27 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-04-08

The Force is strong in this one.

Wie een olifantengeheugen heeft weet nog wat ik schreef op 8-11-2005, ongeveer de tiende zin.
Oké even recapituleren dan maar ...*ZAP* "back in time"... Ik was als kleine jongen (en nu nog steeds) enorm onder de indruk van Star Wars. Met grote ogen en mond open zat in naast m'n vader in de bioscoop te kijken naar deze (in die tijd) vooruitstrevende film, maar vooral Darth Vader......*ZAP* "back to present day"
Bon, wat heeft dat nu allemaal te maken met een nieuwe blog-entry???
Laat er nu wel toevallig een rondreizende tentoonstelling neergestreken zijn in Brussel betreffende het onderwerp Star Wars.
De perfect geoliede merchandisingmachine van George Lucas werkt 30 jaar na verschijning van de eerste Star Wars film, nl: Star Wars IV A New Hope, nog steeds op volle toeren.
Balou, geen tikfoutje gemaakt, de EERSTE film is Star Wars IV????
Toch niet, het genie Lucas vond dat er destijds niet de technologische knowhow was om te beginnen met deel I.
Hij wilde dan ook niet een flauw afkooksel maken dat mijlenver afstond van zijn fantastische breincreatie. Dan maar een sprong maken en beginnen met een verhaal dat overeenstemde met de cinematografische mogelijkheden van midden de jaren 1970.
Dit geschiedde met Star Wars IV: A new Hope (1977), Star Wars V: The Empire strikes back (1980) en Star Wars VI: Return of the Jedi (1983)
Ergens wist Lucas dat de evolutie van techniek wel op een bepaald punt zou komen gelijk te staan met wat hij wilde en hoe hij de film zag.
Dit is zo gebleken met Star Wars I: The Phantom Menace (1999), Star Wars II: Attack of the clones (2002) en Star Wars III: Revenge of the Sith (2005).
Het gegeven Star Wars beslaat meerdere generaties. De eerste generatie: vaders die hun zonen meenamen naar de film. Mijn generatie, zijnde de tweede: de zonen die met hun vader mee mochten naar de cinema. De derde: de inmiddels zelf vader geworden zonen die met hun kroost naar de prequels ( I-II-III) gingen zien.
Geen wonder dat ik een stuk jeugdsentiment en een stuk volwassen geschiedenis niet aan mij wou laten voorbij gaan door de tentoonstelling niet te bezoeken.
Met een paar gelijkgestemden de trein op naar Brussel Noord om na een korte busrit voor het majestueuze Tour en Taxis vol verwachting aan de trip down memory lane te beginnen.
Een sublieme collectie aan originele decorstukken en maquettes die elke doorwinterde Star Wars fan exact weet te plaatsen in de tijdslijn van de 6 episodes.
Ruim twee uur waanden wij ons in het brein van de meester die ons vervoerde met zijn fantasie. We haalden herinneringen op aan de verschillende kleurrijke figuren die de revue passeerden,Princes Lea, Han Solo, Boba Fett, Jabba the Hutt, Joga, Darth Vader, Ewoks, C3PO, R2D2, enz..
Alleen jammer dat Chewbacca de Wookie, de Millennium Falcon en Luke Skywalker niet tot het uitgestalde collectief  behoorden. Toch wel roemrijke figuren in delen IV tot VI.
Ik miste wat meer uitgesproken randanimatie.
Oké er liep af en toe een Stormtrooper rond en ik kon nog net een glimp opvangen van Darth Vader, maar ik bleef wat op mijn honger zitten. Toch een bijzonder geslaagd bezoek dat ik me nog lang zal herinneren dankzij een goed fototoestel en een hoge ISO waarde zodat ik de flits kon uitzetten. Het meeste stond in glazen kasten wat voor veel vervelende reflectie zorgde.
Voor alle fans, je kan nog steeds een bezoek brengen en dit tot 1 juni 2008.
Meer info: http://www.starwars-theexhibition.com
May the force be with you, allways...

DSC_0050

DSC_0053


DSC_0069

DSC_0070

DSC_0113

DSC_0131

10:09 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-04-08

Eens een update.

Verdorie het is alweer een poos geleden dat ik hier nog eens iets heb neergepoot !
Enfin, niet dat ik zo'n een schare fans heb die mijn virtuele deur platloopt, maar voor diegene die trouw komen kijken moet ik toch eens af en toe een teken van leven geven.
Er is veel gebeurd en het sluit wat aan met wat ik schreef op 8 februari 2008.
Familiaal zijn de woelige wateren en de storm aan gedachten van vertwijfeling en angst in een rustigere stroom gekomen van stabiliteit en regelmaat.
De verhuis naar een andere, meer gespecialiseerde, afdeling heeft z'n vruchten afgeworpen. Dat heeft deel te maken met de verpleging, maar meer met het repetitieve regelmatige dagschema.
Kwestie van verpleging kan k alleen maar opmerken dat deze toch niet echt 100% mijn verwachtingen inlost. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat, waar de persoon vroeger lag, er meer en beter contact was door de mensen in het wit. Ja dit is een individualistische opmerking zonder rekening te houden met het groter plaatje. Maar dit is mijn blog, dus een individualistisch impressie van de dingen. Ik draag niet zomaar bij tot nut van het algemeen.
Bon laat het ons houden op gematigd positief.

Onze Kookie is een leuke hond boordevol liefde en deugnieterij. Met haar hebben we het echt getroffen en zij met ons ook eigenlijk. God ja af en toe moeten we eens rigoureus ingrijpen, maar dat behoord allemaal bij de bepaling van de hiërarchie in "onze roedel".

Een poos geleden vertelde ik over examens waaraan ik zou deelnemen of deelgenomen heb.
Binnenvaartbegeleider draaide uit op niets, niet geslaagd dus. Oké een mens kan maar proberen. Ik heb werk dus niet over getreurd.
Het schriftelijk gedeelte voor 1ste onthaalbediende, van 24 november 2007, was wel een succes. Na 3 maanden kreeg we eindelijk nieuws dus het werd wachten op de uitnodiging voor het mondeling gedeelte.
Op 17 maart mocht ik dan naar Brussel sporen om het beste van mezelf te geven. Een spervuur aan vragen door een driekoppige jury. Geen directe vragen over de structuur, maar wel vragen waar het antwoord wel de kennis daarover meer dan nodig was. Zelfs enkel strikvragen werden naar het hoofd geslingerd.
Bon, je weet nooit bij zulke examens hoe het uiteindelijk zal beoordeeld worden. Het is niet omdat je naar eigen gevoel alle vragen hebt beantwoord, dat dit ook stookt met wat ze willen horen. Dus afwachten maar.
Het antwoord liet slecht 3 weken op zich wachten. Via de telefoon, vernam ik van mijn vrouw dat er briefwisseling was van het moederbedrijf NMBS.
Yep, ik was met glans geslaagd! Een pak van het hart, want het was toch een zware dobber.
Nu is het wachten op de rangverhoging (van 5 naar 4) gekoppeld aan een baremaverhoging en een vrijkaart 1ste klasse.

Ook de nieuwe functie die mij werd aangeboden bevalt mij uitermate. Zelfs in die mate dat ik zonder tegenzin ga werken, en dat is heel lang geleden. De frustraties die daaruit vloeide werden neergeschreven in een meer dan gewelddadig verhaal, maar het werkte wel therapeutisch.
Eigenlijk durf ik zeggen dat het ons voor de wind gaat. Genieten van het moment is dus de boodschap, want wie weet wat er in het verschiet ligt.

12:44 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-02-08

Hondenschool

hs1Ergens in het polderlandschap in de omgeving van Middelkerke is er een hondenschool.
Wij vinden het belangrijk op een welopgevoede hond te hebben. Zeker omdat ons pupje met veel mensen in aanraking komt. Dan is een wildebras niet echt een uithangbord van hondenetiquette.
Onze Kookie zit in de A klas, waar zij allerlei hs2nieuwe
dingen zal aanleren om een nog meer voorbeeldige hond te worden.
Samen met nog andere vriendjes worden begrippen als: voet, zit, lig, blijf, enz... aangeleerd.
Telkens ze het goed doen zonder hulp krijgen ze hiervoor een lekkere belonging.

Niet te verwonderen dat ze het vrij vlug hs3doorhebben. Op straat begint ze al heel goed te doen wat ze hoort te doen.
Voor zo'n kleine pup dat
nog boordevol spelen zit is het niet echt evidient. Maar hoe strenger en correcter de opvoeding als pup, des te flinker zal de volwassen hond zijn.
Ik kan in ieder geval zeggen dat ze het fijn vindt om te doen, en wij als baasjes leren steeds hs4nieuwe dingen bij, zelfs al is dit onze derde hond.
Het is leuk om samen met de pup dingen te doen die voor het diertje op een leuke manier worden aangeleerd. Samen er lol aan beleven is de
boodschap.
De hond is er mee buiten, wij zijn er mee buiten. En met het heerlijke weertje van de afgelopen dagen is het reuzefijn.
Elke mooie dag die we krijgen nemen we gretig aan om samen buiten te zijn en te wandelen, spelen en
vooral te oefenen.
Wij gaan afwisselend, zo leert Kookie de juiste dingen van ons beiden. Het is maar al te veel gebleken dat als er slechts één iemand met de hond traint, de andere partner de dingen vaak verkeerd doet. Voor de hond zelf is dit heel verwarrend.
Samen met z'n allen is toch veel leuker, voor hond en baasjes.

11:07 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-02-08

Avondje Casino Kursaal.

De K van Kunst, de K van Kursaal, de K van Kodo!
Na twee jaar reikhalzend uitkijken streken ze terug neer in Oostende. (zie post 13/03/2006)
De Taikodrummers van het Japanse eiland Sado, met name Kodo brachten opnieuw een wervelend spektakel in het Casino Kursaal.
Het was een show met nieuwe elementen waar culturele traditie meer naar de voorgrond trad. Zo kregen we zelfs dansen te zien met draken en geesten.
Al was het de vierde keer dat we ze aan het werk zagen, toch blijven de atletische drummers met gigantisch uithoudingsvermogen telkens verbazen.
Waar wij als zouden staan puffen na enkele slagen, gaan zij onvermoeid door tot het zweet in beken van hen afstroomt.
Het Kursaal daverde op z'n grondvesten van de Taiko drums.
Opnieuw een gigantisch succes dat meer dan verdiend werd beloond met een staande ovatie.
Als het aan ons ligt, graag, heel graag zelfs een vijfde keer.

20:19 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-02-08

Het leven zoals het is

Het leven maakt soms rare bokkensprongen. Soms komen er op korte tijd zoveel dingen op je af dat je niet echt veel tijd hebt ze allemaal een plaats te geven. Dan begin je in overdrive te werken en loopt jezelf voorbij.
Vandaar het hier een poos stil is geweest. Maar een blog helpt je ook de dingen beter te zien en te catalogeren, net omdat je tijd neemt om tijdens het schrijven er over te denken.
Geluk en minder geluk liggen heel dicht bij elkaar. De ene dag zit je te genieten van de jonge speelse hond en de andere dag wordt een hoop familiaal onheil over je heen gestort.
Zaken die je moet verwerken en accepteren want je hebt weinig andere keus. Iemand uit de familie ligt al een tijdje in het ziekenhuis, niet voor een operatie want daar kun je na revalidatie en zorgen terug naar huis. Het mentaal vermogen is op hele korte tijd achteruitgegaan. Heldere momenten en raaskallen wisselen elkaar even vlug af als een knipperlicht. De pijn van onmacht vreet aan je. Het zien van een persoon die door medicatie in halve vegetatieve staat verkeerd is wreed om te zien, als het dan nog iemand van de familie is...
Gelukkig is er ondertussen een kleine harmonie tussen medicatie en ziektebeeld. Maar die harmonie mag ons geen valse hoop geven want dat schept onrealistische verwachtingen die niet ingelost kunnen worden.
We kunnen enkel maar steun bieden en volhouden.
Maar het leven kabbelt verder en waar je full time met je gedachten zit vervaagt alle rond je. Maar plots komt er nieuws dat je uit die roes haalt en je bewust maakt van het feit dat alles gewoon verder gaat. Zo kreeg ik te horen dat ik een andere functie mag uitoefenen. Iets waar ik in december 2006 mijn kandidatuur heb voor ingediend maar waar ik al even snel een negatief antwoord op kreeg wegens "niet de juiste graad".
Bon, niet meer aan gedacht en nu komen ze het zelf vragen. Dan weet je niet goed wat je moet denken, is dit het lot, toeval, geluk?
Maar het trekt je terug in de realiteit.
Dan zit je terug een poos met je hoofd elders omdat er samen met andere familieleden beslissingen moeten genomen worden.
Krijg je opnieuw een reality-check, de langverwachte positieve uitslag van een examen van 3 maanden geleden.
Dan sta je daar ook weer bij stil en denkt: ‘Wat is het leven een echt doolhof, je denkt de weg te weten maar plots moet je een andere richting uit die dan weer een verrassing biedt, zowel aangenaam als onaangenaam'.
Nemen zoals het komt, van het goede genieten en van het minder goede gewoon kop omhoog en trotseren.

10:34 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-01-08

Kookie's dagboek

Hier zijn we ook nog eens, van bloggen komt er niet veel in huis.
Met een pup van bijna 11 weken heeft een mens al wat anders te doen dan voor de computer te zitten. Behalve nu dan, nu zit ik voor de computer.
Na een lange tijd zonder viervoetertje in ons midden is het huis weer een oord vol avonturen en ontdekkingen op onbekend terrein.
Ik geef toe ik was zenuwachtig om terug aan het avontuur te beginnen. We zijn nochtans niet aan ons proefstuk toe, dit is onze derde hond.
Maar toch er spoken zo veel vragen door je hoofd: zal ik het goed kunnen opvoeden, zal het braaf zijn, enz…
Het is een dot van een hondje, speels, lief en nu al heel aanhankelijk.
Natuurlijk moet de opvoeding heel streng zijn. In de periode van 8 tot 12 weken is het diertje als een spons dat alle leerstof absorbeert, maar ook alles wat je durft toe te laten wat niet mag.
We hebben toch al wat overwinningen geboekt, sinds gisteren is het overdag zindelijk en vraagt het slimme beestje zelf om naar buiten te mogen.
’s nachts lukt het nog niet maar dat komt omdat ze nog niet de ganse nacht slaapt. In principe moet je ’s nachts ook opstaan. Helaas als ik slaap dan is het zoals een os en mag je een kanon naast me laten afgaan. Dus die nachtelijke ongelukjes zijn onze eigen schuld. Maar ook daar zien we stilletjes aan verbetering.
Drie keer per dag wandelt ze al flink mee aan de leiband, vrolijk kwispelend en zorgeloos. Alle vreemde geluiden en toestanden trotseert ze met nieuwsgierige interesse. En een puppy op straat is een echte magneet, iedereen wil het aaien en bekijken wat heel goed is voor het sociaal karakter van de hond.
Eigenlijk is het ook goed voor het sociaal karakter van de mens, personen die je noch van haar of pluimen kent, spreken je aan en doen hun verhaal. Soms met veel weemoed als hun eigen hond er niet meer is, soms met veel vertedering door het snoezige kopje van onze Kookie.
Over 2 weken krijgt ze de laatste inspuitingen die haar moeten beschermen tegen allerhande ziektes.
Maar dat het een sociale hond zal worden is nu al een feit. De uren dat ik moet werken verblijft ze in het kapsalon van mijn vrouwtje. Op die manier leert ze ook die omgeving kennen en is de stress niet overweldigend.
Natuurlijk vindt onze juffrouw het geweldig dat iedereen haar komt bezoeken. Het lijkt wel kraambezoek dat over de vloer komt. Iedereen is reuze enthousiast dat er opnieuw een lieve viervoeter in de winkel aanwezig is. Meer dan een jaar heeft mijn vrouw meermaals per week moeten horen of er nog geen nieuw hondje op komst was.
Onze Kookie wordt door het cliënteel op handen gedragen.
Maar voor elke overwinning is er altijd wel eerst een uitdaging, de relatie baas-hond. De hiërarchie in onze roedel moet duidelijk en uitgesproken zijn.
Het woordje FOEI, NEEN en AF worden veelvuldig gehanteerd. Maar nog meer de beloning, FLINK ZO omdat beloning nu eenmaal meer loont voor een hond dan de verbale straf. Slechts 2 keer moesten we (tot nu toe) overgaan tot lijfelijke straf. Hiermee bedoelen we het vastgrijpen van het vel in de nek en de hond tegen de grond duwen gepaard met een knallende FOEI.
Als de verleiding de volgende keer zich weer manifesteert  is het voldoende om een vermanende vinger op te steken. De blik in de ogen van de hond spreekt dan boekdelen en erkent het verbod.
Soms moet je een harde streep kunnen zetten onder het gedrag. Het is een steek door het hart als je ze vlak na de bestraffing zo zielig ziet kijken.
Maar des te hartverwarmend als het niet meer voorkomt en je opnieuw overvloedig kan knuffelen en belonen, wat veel leuker is.
Ja, we geven het toe, we zijn verknocht aan haar. En maar goed ook want er zijn helaas veel meer dieren die het niet zo goed hebben. Wij geven onze pup de beste zorgen in een liefdevolle omgeving vol geborgenheid en affectie.

DSC_0040


20:23 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-01-08

Kookie

Zijn die lekkere brokjes allemaal voor mij?
blog1





Vermoeiend hoor, het leven van een pup.
blog2







Wat doet gij in mijn fort, raar gevlekt rond ding!
blog3

10:10 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-01-08

Welkom 2008

Aan allen een gelukkig, gezond Nieuwjaar.

18:40 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

31-12-07

Kookie-love

Er was eens, het internet.
Een gigantisch grote virtuele wereld met letterlijk miljoenen gegevens aan data.
Tussen die miljoenen data sprong er één stukje data bovenuit.
Niet doelbewust gezocht, maar een nieuwsgierig bezoek aan Kapaza bracht een onverwachte wending met zich mee.
Een onopvallend zoekertje trok toch mijn aandacht en wel een zoekertje van een nestje puppies.
Toen onze ChowChow stierf nu ruim een jaar geleden, zwoer ik nooit nog een hond te willen. De pijn bij verlies is gigantisch.
Maar het rouwproces zette zich om tot een gevoel van groot gemis.
De onvoorwaardelijke vriendschap van een hond is met geen pen te beschrijven.
Het overstijgt het niveau van "zo maar een hond", voor ons is dit een gezinslid, part of the family.
De aanblik van deze snoezige pups versterkte het gemis exponentieel en werd omgezet naar een gevoel dat we opnieuw klaar waren voor een nieuwe uitdaging.
Op 28/12 vlug e-mailcontact genomen, op 29/12 telefonisch bevestigd voor een bezoek.
Op 30/12 's avonds voor het eerst de puppy gezien en we hadden maar twee minuten nodig om te beslissen.
We hadden geluk want er was nog een teefje dat een mooie rode vacht zal krijgen. Wat ook mooi meegenomen is, het feit dat de pups uit bloedzuivere lijnen komt met stamboom.
Zo is de vader een prachtige rode reu met de ronkende naam Moonshadow's Red Sombrero en de blauwschimmel moeder Moonshadow Spacecake at Atklepyos.
Hun onverwacht liefdesavontuur resulteerde in een nest met snoezige pups, waarvan wij er eentje hebben geadopteerd.
kookieblogMedio januari zal het puppietje dat wij de naam Kookie zullen geven het landelijk Ooigem ruilen voor Oostende. Haar broertjes en zusjes zwerven zelfs internationaal uit naar Nederland.
Maar wij zullen het omringen met warmte en liefde zodat het zal opgroeien tot een gezonde lieve hond die verwent zal worden met wandelingen langs het strand en op de Ardense hoogten.
Kookie je bent meer dan welkom en we kijken uit naar het avontuur wat je ons zeker zal bieden.

16:26 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-12-07

Ijspracht

Prettige Feestdagen !!! 

De vriestemperaturen aan de kust zorgden voor enkele unieke ijscreaties van moeder natuur.

Enkele foto's (klik om te vergroten)

oostende1

oostende2

oostende5

 

 

 

 

oostende3

oostende8oostende9 

 

 

 

 

 

oostende6oostende4

oostende7

 

 


16:17 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

09-12-07

50 jaar lief en leed.

blog50 jaar getrouwd, gouden jubileum.
Alhoewel mijn ouders officieel pas op 24 december 50 jaar in de echt verbonden zijn, werden ze gisteren op het stadhuis ontvangen door de Burgemeester.
Een mooi gebaar vanuit het stadsbestuur uit, vind ik.
Natuurlijk kwamen alle gouden en diamanten jubilarissen aan bod. Zo was er een echtpaar dat al 65 jaar lief en leed deelt, mooi en hartverwarmend om te zien.
Maar wij zijn trots dat we deze gebeurtenis mogen meemaken. Helaas kan niet iedereen genieten van dergelijke heugelijke gebeurtenis in hun familie. Net met dit in het achterhoofd prijs ik me gelukkig dat zowel mijn ouders als alle aanwezigen dit mochten meemaken.
Het is een mijlpaal, dat gouden getal 50.
Maar zo is iedere dag dat je mag je leven delen met iemand waarvan je intens houdt, in ziekte en gezondheid.
Ik kan enkel maar de hoop koesteren dan ook mijn vrouw en ik op hetzelfde stadhuis ontvangen mogen worden. Op dit ogenblik hebben wij nog 34 jaar te gaan.
Oorspronkelijk komen mijn ouders uit Sint Niklaas en daar woont nog de rest van de kleine familie.
blog2Gelukkig had ik al een poos voordien afgesproken om een mijn doopmeter, een krasse 75 plusser. En mijn tante nonneke, nog een krasse 81 plusser te gaan halen met de wagen. Mensen op die leeftijd, hoe kwiek en kras ze ook mogen zijn, kan je moeilijk vragen met de trein te komen en gelukkig maar want de NMBS was toch maar aan het staken.
Maar ook uit respect voor hen was een comfortabele zorgeloze rit aan de orde. Dus vroeg uit de veren om op tijd terug te zijn voor de receptie op het stadhuis.
Na de receptie genoten de intimi van een heerlijke maaltijd in de feestzaal van restaurant "De Vlasschaard".
Een charmant zaaltje met lekker warme open haard waar iedereen kon genieten van de verfijnde keuken tot onze broeksriem protesteerde!
Geschenkjes werden uitgedeeld, toosten werden met geheven glazen gebracht, geamuseerde gesprekken vervloeiden in elkaar.
Een leuke namiddag dat als meer dan fijne herinnering in ons brein mag gecatalogeerd worden.
Na de festiviteiten was het tijd om de trip naar Sint Niklaas terug aan te vatten om onze kwieke bezoekers met een voldaan, gelukkige gevoel veilig thuis te brengen.

19:36 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-11-07

Jarige viert verjaardag in jarig Disney.

Na meer dan twee jaar zat het er aan te komen dat de dosis magie dringend aan een boost toe was.
De magiemeter had het gevecht tegen de zwaartekracht al een poosje verloren en hing zielig naar leeg te wijzen.
Genoeg reden dus om er iets aan te doen. Ik wilde wel mijn 38ste verjaardag vieren in Disney, dat op zijn beurt het 15-jarig bestaan vierde met als extra de kerstaankleding van het park.
Als aandeelhouders genoten we van een leuke korting op het laag seizoen arrangement, altijd meegenomen natuurlijk.
We werden verwacht in het land der magie van 18 tot en met 21 november, waar we kozen voor het Disney hotel Cheyenne.
In de herfst dergelijk avontuur aandurven is steeds afwachten wat de weergoden zullen doen, maar toch werd er niet overdreven veel neerslag verwacht.
Voor mijn Berinnetje was het vertrekuur onmenselijk vroeg en ze had dan ook eerst een sterke kop koffie nodig voor het besef binnendrong dat het avontuur eindelijk begon.
Blij gemutst de auto in en hop richting Kortrijk - Lille - Senlis - Meaux - Esbly -  Marne La Vallée. Vlug aan de receptie de hopperpassen afgehaald, de rest van de formaliteiten waren voor later.
Voor we richting pretmagneet wandelden plaatsten we de auto op de zuidelijke parking. Hotel Cheyenne beviel ons meer dan Santa Fé wegens het leuke dorp in westernstijl.
We verbleven vlak naast het hoofdgebouw in de Wyat Earp, kamer 1835. Toch heel rustig en stil.
Het voelde zo vertrouwd aan om eindelijk terug op die weg langs het water naar de ingang te kuieren. We waren verwonderd dat er zo veel volk op de been was, dit voorspelde een behoorlijk vol park te worden.
We ondernamen een ijdele poging om voor de eerste keer in Salon Mickey (enkel toegankelijk voor aandeelhouders) binnen te geraken. Gezien het zondag was zat dit propvol en we hebben niet veel zin om te wachten vandaar we onmiddellijk het park in trokken. We hadden nog nooit het Kerstthema gezien en we waren vol verwachting.
De eerste indruk was goed maar niet extatisch. Maar zoals we van Disney gewoon zijn kwam de extase pas na het invallen van de duisternis en het oplichten van de feeërieke kerstverlichting. De nieuwe parade, ‘Once upon a dream' was een mooie verandering met alweer, hoe kan het ook anders, een catchy liedje: Chante, c'est Noël...
Het is heerlijk je te laten onderdompelen in die sfeer en de chagrijn uit je lijf te verbannen en enkel maar rond te lopen met een glimlach op de lippen.
Eerdere bezoeken deden we meer gestructureerd maar nu speelde het geen rol, alles mocht en niets moest. We wandelden op ons gemak rond en genoten met volle teugen.
Wij gaan er heen voor de sfeer in de eerste plaats en de attracties op de tweede plaats. Maar sommigen missen helaas hopen sfeer omdat ze als een spons in zo'n kortst mogelijke tijd zoveel mogelijk attracties willen absorberen. Dat ze je hierbij bijna van je sokken reden met hun kinderwagens trokken ze zich niet aan. Misschien begrijpelijk als je maar voor één dag komt, maar dat is zeker niet aan ons besteed. Wij hadden vier volle dagen om te genieten en te profiteren. In die twee jaar sinds ons laatste bezoek was er toch één en ander veranderd, wat alles nog meer een karakter van verwondering gaf.
Wij kunnen in ieder geval het sterk aanraden om eens een bezoek te brengen in een ontspannen kader van enkele dagen escapisme.
Wat wel opviel was de drukte, gigantisch veel kinderen waarvan de meesten toch onder de zes jaar. Tja er was dan ook een promotie waarbij kinderen tot zes gratis mochten.
We hebben het geweten, het gejoel en gebrul en gejengel in de eetzaal klonk ons pijnlijk in de oren. Gelukkig konden we op maandag, dinsdag en woensdag wel de rust opzoeken in Salon Mickey, genietend van een koffietje met een dognut.
Wij houden nu eenmaal van kalmte en hebben nood aan die rustige momenten om dan de drukte de baas te kunnen.
Ideaal voor het park natuurlijk die drukte, want dat zijn inkomsten die misschien resulteren in hogere beursnoteringen van de aandelen (one can only hope).
Een aandachtstrekker was ook het gebouw van het Tower of Terror Hotel dat als een gigantisch bouwwerk boven alles uitstak. Ook in de Walt Disney Studio's merkten we een  nooit geziene drukte, wegens de nieuwe attracties. En als de Tower of Terror zijn deuren zal openen zal die drukte enkel maar exponentieel toenemen.
Maar ook hier was het 's avonds net voor het park sloot heerlijk wandelen in de quasi verlaten straten.
Een dagelijkse afspraak om de dag in schoonheid af te sluiten was de Enchanted candleabration. Pas dan was het kasteel in al z'n versierde lichtpracht te bewonderen.
Natuurlijk hebben we alle winkels met nauwkeurigheid doorsnuistert en zijn we met hopen aankopen naar buiten gegaan (de aandeelhouderskorting was een absoluut welkom extraatje).
Er is zoveel te zien en op te snuiven dat het zalig is om even stil te staan en goed rond te kijken naar alles.
Wel jammer was het vroege sluitingsuur van 18uur. Er waren sommige zaken die al om 17 uur de deuren sloten zodat je geen drankje meer kon nuttigen.
Ook heel jammer, en eigenlijk verwonderde mij dit, was de schandalig slechte Nederlandstalige omroepen! Volgens mij was het een Duitse die dacht dat ze Nederlands kon spreken. Er werken toch genoeg Nederlandse of Vlaamse personen in Disney zodat het toch door iemand die de taal eigen is kan worden ingesproken.
Maar bon, het was leuk en we kunnen er nu weer tegen voor een poosje. Over twee jaar gaan we terug dan zullen er ook weer nieuwigheden zijn waar we ons aan kunnen vergapen.

16:10 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-10-07

Examens, examens, examens!

Hier ben ik ook nog eens. Knipoog
Veel spectaculaire dingen gebeuren er niet in m’n leven, en zomaar in het wilde weg schrijven doe ik niet omdat dit toch alleen maar op de verveling inspeelt.
Ik heb het wel vrij druk omdat ik volgende maand twee examens heb op korte tijd. De ene om te verhogen in graad, de andere om een totaal nieuw beroep.
Besluitloos, hoor ik je denken!
Nee, de verhoging in graad doe ik mee omdat ik onlangs de opleiding heb genoten en dit toch al een aanzienlijk gedeelte van de te kennen stof is. Maaaaaaar zoals veel dingen bij overheidsgesteunde diensten, zijn die examens totaal naast de kwestie.
Zo mocht ik al 80% van de leerstof van de opleiding onmiddellijk vergeten omdat dit niets met mijn betrekking te maken had, noch in mogen tussenkomen!
Nu staat er op in het programma voor de proef, nog een hoop extra zaken die alweer geen betrekking hebben op onze functie.
Het is niet te geloven, maar ze dringen ons een gedeelte op van de kennis voor onderstationchef.
In ons geval heb je 2 categorieën: onthaalbedienden bij NMBS en onthaalbedienden bij Infrabel.
De onthaalbedienden bij NMBS hebben een specifieke beroepskennis nodig met betrekking tot verkoop van binnen-en buitenlandse ticketten, alsook het vertrekken van informatie. Die mensen werken dus dagdagelijks met de leerstof, want geloof me de verschillende tarieven zijn zo uitgebreid dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Voor hen is er een apart programma met betrekking op hun functie, en maar goed ook!
Onthaalbedienden bij Infrabel (zoals ik) zijn werkzaam op een seinhuis of blokpost en doen de aankondigingen van de treinen.
En daar knelt het schoentje een beetje, ze weten niet goed wat ze aan ons moeten vragen, dus stellen ze een belachelijk programma samen om toch maar iets te vragen.
Bon, het sop is de kolen niet echt waard. Voor al die overdreven moeite, want we hebben zowel een schriftelijk examen als een mondeling, is de uiteindelijke beloning niet veel soeps.
Financieel worden we per maand ongeveer €12 rijker en we krijgen een vrijkaart 1ste klas.
Maar naar de functie zelf toe krijgen we niets! Geen grotere verantwoordelijkheid, we kunnen geen aanspraak maken op een andere post, maw we blijven allen op onze stoel.
Wat is dan in hemelsnaam het nut? Bij de meeste firma’s die ook aan bevorderingsexamens doen krijg je tenminste bij slagen, meer verantwoordelijkheid of leiding of weet ik veel wat. Nee bij ons blijf je netjes waar je bent en blijf je doen wat je deed!
Oké op termijn zal die €12 wel groeien, maar dat doet ons loon sowieso door de anciënniteit.
Enfin, op 24 november is het normaal gezien zover. Waarom normaal gezien, om dat de kans wel altijd bestaat dat er plots een andere datum naar boven komt drijven door God weet welke reden!
Bon, we zien wel. Maar omdat ik het psychologische bandwerk stilaan beu begin te worden heb ik onlangs meegedaan voor een totaal andere functie buiten de spoorweg, nl binnenvaartbegeleider.
Tijdens de eerste proef was er, zoals altijd met overheidsexamens, een massa volk. Zo zal dat bewuste weekend de verschillende aula’s van de Gentse universiteit gevuld met ongeveer 1500 examen gestreste personen, en ik was daar 1 van.
Dan krijg je doodleuk te horen dat het een examen is tegen de tijd: 7 minuten voor 40 wiskundevragen – 7 minuten voor 40 analytische vragen – 15 minuten voor 30 redeneringsvragen.
En top of the bill, enkel de beste 250 mochten naar de volgende ronde indien het minimum behaalde resultaat boven de 60% lag.
Enfin, je kan niet meer doen dan je best en zo geconcentreerd mogelijk de vragen te lijf gaan zonder aan de tijd te denken.
Ik verwachtte er niet echt veel van want als je met zo veel mensen bent is je slaagkans heel klein.
Maar blijkbaar heb ik die kleine kans toch gegrepen want ik mag naar de volgende ronde, het mondeling gedeelte.
Op 26 november zal ik dus mijn zegje mogen doen op de geijkte vragen: Wie, wat waar, waarom, wanneer, enz…
Mocht ik slagen is dit een stok achter de deur om totaal iets nieuws te doen, een mens in nooit te oud om te leren.
En af en toe moet je eens een berekend risico kunnen nemen.
Wordt vervolgd…

10:17 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-09-07

Schools out

Vele studenten zullen nu stikjaloers zijn, maar mijn ‘schooljaar’ zit er al op.
Enfin het was eigenlijk de opleiding die ik al lang had moeten hebben, omdat ik de uiteindelijke functie al anderhalf jaar uitoefen.
Maar het kan nog straffer, een andere leerling oefende al 10 jaar de job uit, stel je voor!
We waren een kleine groep van 4 personen, 1 uit Brabant, 1 uit Limburg en 2 uit West Vlaanderen.
De opleiding was meer een samenraapsel van verschillende functies, zo zaten er delen in van seingever, onderstationschef en treinbegeleider.
Maar blijkbaar moest dit pakket de ultieme syllabi vormen voor de taak van omroeper.
Bon, er zaten heel interessante delen in. Maar helaas zal ik met ongeveer 70% niet meer in aanraking komen omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van een andere functie.
Natuurlijk hoort er bij een opleiding de ultieme test of de stof genoeg door het brein werd geabsorbeerd, m.a.w. een examen aan het einde van de 2 weken.
Als je een tijdje niet meer geleerd hebt is het wel even terug wennen om er in te geraken. Maar na het eerste weekend begon de opslagcapaciteit eindelijk terug een studentikoos niveau te halen.
Het was wel nodig om elke avond de stof te overlopen, want het was te veel om zo maar enkele dagen te laten liggen.
Maar niemand beschouwde de opleiding als een lachertje en de resultaten spraken voor zich, iedereen zat ruim boven de 80% en 1 iemand zelfs boven de 90%.
Dus vanaf nu mogen de 4 musketiers van “the class of 2007” zich gediplomeerde omroepers noemen. Vanaf nu zullen we de geijkte formules voor de verschillende incidenten zonder problemen door de luidsprekers laten galmen van de verschillende stations.
Leuke meevaller van de opleiding is dat tegen eind dit jaar een soort van bevorderingsexamen zal plaats vinden, en nu heb ik toch al de helft in m’n hoofd zitten.
Weer typisch natuurlijk dat we voor dergelijk examen een massa reglementen moeten kennen waar we zelfs nooit mee geconfronteerd worden.
Voor de opslag moet je het niet doen want die is belachelijk laag, de vrijkaart eerste klasse is een leuk extraatje, toch? Voor iemand die graag de trein neemt misschien wel maar ik rij liever eerste klasse met m’n eigen wagen.
Ik hou niet zo van gebonden te zijn aan dienstregelingen en dergelijke, daar moet ik al alle dagen van de werkweek rekening mee houden. In mijn vrije tijd beslis ik liever zelf wanneer, waar en hoe!

19:15 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02-09-07

Balou naar school

Zoals vele snotneuzen die zich morgen met een muil tot op de grond terug naar die gevangenis slepen die school heet, moet Balou ook terug naar de schoolbanken.
Bon het zal wel iets beroepsgerichter zijn dat de algemeenheden die ze door de studenten hun strot stampen als de vetganzen.
Het eigenaardige is wel dat ik al anderhalf jaar dit werk doe, en nu pas kan ik aan de opleiding beginnen. Vorig jaar was er ook al één, maar ik was toen ik verlof en geen haar op mijn hoofd die er aan dacht mijn vrije tijd op te offeren.
Zoals alles bij de NMBS met vertraging, maar ik zal uiteindelijk eens ten goede te weten komen waarmee ik mijn dagen moet vullen. Verzegeld

Voor alle langgezichten morgen, veel succes eindelijk is die ellendig lange vakantie ten einde! Cool

20:28 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-08-07

Nieuwe Blog

Ik ben een nieuwe blog gestart.
Deze is te vinden op:
http://balouknuffelbeer.spaces.live.com/
Daar zal ik mijn voortuigang over mijn schrijfsels neerzetten.
Hier komen meer algemeenheden te staan.
Voor wie interesse heeft, kom gerust eens langs.

17:27 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-08-07

Adieu Teller

Op deze blog schrijf ik zo af en toe dingen die ik met anderen wens te delen.
Echter heb ik de lak aan het spelletje zoveel mogelijk bezoekers lokken!
Liever heb ik maar 5 bezoekers die komen om echt te lezen dan honderden die me enkel maar willen lokken naar hun blog.
Kijk, mijn tijd is kostbaar net zoals die van jullie. Dus kies ik zelf wel naar wie ik af en toe terugkeer om te lezen.
Dus het kan me niet boeien hoeveel 'kijkers' ik al over de vloer heb gekregen, het zijn de echte lezers die me veel meer interesseren.
Vandaar dat er soms een periode niets staat te lezen gewoon omdat ik niets te vertellen heb of geen zin heb.
Schrijven om te schrijven om 'de kijkers' plezier te doen, nee bedankt.
Dus vandaar adieu teller, het ga je goed maar ik heb je niet nodig.
Ik weet zelf heus wel hoeveel er echt de moeite nemen om alles te lezen.

14:22 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-07-07

Weinig tijd

Sorry maar ik heb weinig tijd om te bloggen.
Veel collegae zijn in verlof dus moet er veel gewerkt worden.

11:05 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-06-07

Verlof

 

Gesloten wegens verlof

 

Tot over 14 dagen !

 

17:36 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-06-07

An van Stijn....

Op maandag 4 juni kreeg ik een kans in mijn schoot geworpen om iemand op ludieke wijze een fijn begin van de werkdag te wensen.
Mensen die weten hoe ik in elkaar zit, zullen hiervan niet opkijken.
Ik ben dus omroeper en kondig de treinen aan. Meestal gebeurt dit op vrij monotone toon wegens het inhoudelijk repetitief karakter van de job. Dat zal jullie zeker niet ontgaan als je al eens een trein neemt en je hoort die verveelde stem door die luidsprekers.
Je moet begrijpen 8 uur aan een stuk elk uur dezelfde treinen. Een mens zou voor minder alle creatieve capaciteiten zien afbrokkelen door deze vorm van psychologisch bandwerk. Ik ben al blij dat er een staking of onregelmatigheid is, al is het maar dat ik dan eens een andere voorgekauwde boodschap mag hanteren.
Dus begrijp je best dat ik een kans om eens iets creatief te doen en wat eigenlijk indruist tegen de polemiek van de jobomschrijving met beide handen vastgrijp.
Via een regelmatige bezoekster van mijn blog kwam ik op de hoogte dat ze na lange tijd een einde zag komen aan haar zwangerschapsverlof. Nog een toeval is dat die bewuste freule dan ook nog eens gebruikt maakt van de faciliteiten van de openbare spoorwegmaatschappij. En waar ik gebruik maak van de infrastructurele hulpmiddelen om de reizigers te voorzien van informatie.
Ik kan me voorstellen dat iemand die lange tijd thuis was, toch weer opnieuw de onwennigheid van een spreekwoordelijke ‘eerste schooldag’ moet voelen.
Het kan niet makkelijk zijn je spruit te moeten achterlaten om opnieuw in het keurslijf te lopen.
Je komt aan op dat kille perron. Die ogen die je bekijken die je hoort denken: ‘Verdorie weer een plaats minder op de trein’. Die verzuurde gezichten met het opschrift: ‘Je komt toch niet naast me zitten hé’, de stress van het al of niet op tijd komen, enz...
Ik denk dan wel dat een boodschap die het zonnetje door het grijze bestaan laat breken een welkome afleiding vormt.
Althans voor de jongedame in kwestie en gebaseerd op haar reactie, was het alvast goed gelukt.

09:49 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-06-07

Het verslag van Oostende voor Anker

Terwijl ik nog aan het recupereren ben van een acute infectie op de luchtwegen en bijgevolg enkel dagen ziek thuis was. Zal ik niet nalaten, al hoestend en pruttelend als een Oldsmobile uit de jaren 30, een bloemlezing te geven hoe het was.
Fantastisch, de zee was lekker ruw en de meiden hadden de tijd van hun leven. Eerst was er de check-in, want enkel de genodigden mochten aan boord. Daarna kregen we elk een lanyard met het uur van vertrek aan een blitse badge. Een regenjasje van degelijke kwaliteit met het bedrijfslogo ‘Infrabel’ erop. Gevolgd door een receptie met koffie fruitsap en lekker koeken om de maag te vullen.
Het is een bekend feit dat je NOOIT met een lege maag op zee mag. Enfin beelden zeggen meer als woorden dus geniet van het 8 minuten durend filmpje om een impressie te krijgen van festiviteit ‘Infrabel voor Anker’


Video: Infrabel dag @ Oostende voor Anker 2007

In de vroege namiddag had ik afgesproken met enkele blogvrienden. Suus en Ellebel, sinds jaar en dag hartsvriendinnen en ook een beetje mijn vriendinnetjes, kwamen naar Oostende met hun respectievelijke echtgenoten. Het was alweer 2 jaar geleden dat we elkaar fysisch gezien hadden, mail en blog genoeg hoor. Maar het is leuk om ze weer eens in de ogen te kunnen kijken.
Het weerzien was hartelijk, de verhalen overvloedig en de tijd veel te kort. In september zullen we dit zeker nog eens over doen, dan is hopelijk mijn Berinnetje erbij want die moest werken.

Dan ’s avonds de Pré Historie. Met enkele vriendinnen van mijn Berinnetje werd eerst het boogie-woogie lijf voorzien van energie. Wat was het lang geleden dat we nog eens uit de bol gingen op muziek uit de tijd dat we nog niet geboren waren. Gevolgd door muziek die we wel nog ergens herinneren met als apotheose de muziek uit de periode dat we "puberden" en begonnen uit te gaan. Helaas draaiden ze mijn liedje niet, mijn all-time-favourite ‘Tainted Love van Soft Cell’. Het is te zeggen tegen de tijd dat we naar huis gingen hadden ze nog niet gedraaid. Enfin om 2 uur hadden onze oren genoeg van de overdosis decibels en keerden we tevreden naar huis. Nieuwe afspraak, zeker en vast volgend jaar.

11:15 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-05-07

Jeugdsentiment

Op zondag aanstaande begint er, zij het vrij laat, een nieuwe oude serie.
Vooraleer jullie beginnen te denken dat ik lijd aan een ‘delirium tremen’ zal ik vlug zeggen waarover ik het in God naam heb.
Of neen, eigenlijk toch niet ik wil jullie eerst nog eerst testen op jullie geheugen, of jeugdsentiment.
Bij wie gaat er een belletje rinkelen bij de volgende namen: Starbuck, Apollo, Cylons, Vipers????
In de originele serie uit eind de jaren 70 werd Starbuck vertolkt door Dirk Benedict (ook wel Face in the A-team), Apollo vertolkt door Richard Hatch en Commander Adama vertolkt door Lorne Greene.
De talloze vijanden waren de Cylons die de serie opvrolijkten als Knight Rider-achtige wandelende koekjesdozen! Nog steeds niets?
Ik heb het over Battlestar Galactica, de science fiction reeks.
Een heerlijke herinnering uit m’n jeugd.
Nu ben ik opgetogen dat ze eindelijk beginnen met de remake, die toch alweer dateert van 2003.
Pluspunt kan zijn is dat we dan de seizoenen misschien lekker vlug na elkaar kunnen krijgen!
Groot minpunt is de veel te late uitzenduur, maar daar hebben we dan weer onze digicorder voor. Zo hoeven we niet verplicht te kijken naar die vervelende reclames.
Ik hoop dat het de verwachtingen kan inlossen, ik popel alvast om een stuk jeugdsentiment in moderne versie te mogen bekijken!
Tja ik hou van de fantastische sfeer die omheen science fiction hangt!
bsg

 

15:13 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-05-07

 Gewonnen !

authentiek_fregatWaar gaan we het schrijven, ik heb ook eens iets gewonnen, met het werk dan nog wel !
Op zaterdag 26 mei 2007 naar aanleiding van Oostende voor Anker mag ik een tocht van 2 uur maken op zee.
Nee, niet met een aftandse roeirboot of waterfiets, maar met een 2-master "Mercedes".

Het drijvende onding meet :
50 meter lang
3,6 meter breed
7,6 meter diepgang
Voordien wordt er een drankje aangeboden, nadien is er een lichte lunch. Het is te zeggen, voor zij die een echte zeemaag hebben en niet groen van het schip komen zwalpen !

INFRABEL_LOGO

Enfin, ik zal maar dank u zeggen zeker !



Bon, ik neem m'n 2 nichtjes mee zodat zij ook eens kunnen ervaren hoe het is om te varen.
Niet te doen hé, in Oostende wonen vlak aan de zee zeg maar, en ze hebben nog niet gevaren. Dus deelt nonkel Balou z'n gewonnen vaartocht met die 2 meiden !
Hoe het was zal ik wel laten weten via dit alombekende medium.


Wat ook nog leuk is die dag, als ik niet word 'gekielhaald', is het feit dat ik 2 medebloggers zal zien. Het is al geleden van een tripje naar Disneyland Resort Parijs dat ik die knotsgekke bende nog gezien heb !
deprehistorielive01

's Avonds gaan m'n Berinnetje en ik naar een fuif om nog eens goed de beentjes los te zwaaien. Dit op de tonen van De Pré Historie Live @ Stene

09:55 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-04-07

Recyclagemuziek

DSC_3125

 

De titel van dit verslag is niet denigrerend bedoeld.
Zaterdagavond 14 april 2007, onze verwachtingen waren hooggespannen voor het optreden van Mayumana in ons eigenste vertrouwde casino Kursaal. Zalig om dergelijke zaal te hebben in je eigen stad waar regelmatig toffe spektakels georganiseerd worden.
We hebben geen vervoersprobleem naar één of andere bekende entertainment-metropool, gewoon te voet op 20 minuutjes van onze deur, heerlijk toch !
We konden buiten proportie genieten van een wervelende show met een flinke dosis humor. Het "recyclage" gehalte lag bij de voorwerpen waarop gemusiceerd werd, even opsommen: blikken dozen, olievaten, pvc buizen, vuilbakken, zwemvliezen, slijpschijven, emmers en zelfs een aquarium en waterpijpen kwamen er aan te pas.
Uiteraard het menselijke lichaam zelf werd duchtig als percussie-instrument gebruikt en niet alleen bij de persoon aan wie het lichaam toebehoorde ! Ook de stem was een bepaalde factor die voor een harmonieus klinkend festijn voor de oren zorgde !
Het tempo lag hoog waarbij dans, stem, percussie en acrobatie ervoor zorgde dat het plots een anderhalf uur later was. Het publiek smaakte deze show in grote mate, net zoals wij !
Een ontspannen avondje uit voor het ganse gezin, nu weten we uit eerste ervaring waarom iedereen enthousiast was over deze vrolijke bende georganiseerde wanorde !
Uiteraard valt het niet te vergelijken met de percussie atleten van de Taiko drummers van Kodo, waar alles meer gestructureerd en volgens een bepaalde traditie is.
Doch kunnen we geen uitgesproken voorkeur uiten omdat het zodanig een verschillende opzet is. Net dat maakt het des te aangenamer om te kijken, je hebt niet het gevoel dat je het als eens gezien hebt of dat het één een flauw kopietje is van het andere.

09:56 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-07

Nostalgie

frank

Wie ken er nog deze briefjes ?
Het lijkt wel een eeuwigheid geleden ! Maar aan deze briefjes hangt zoveel nostalgie, jeugdsentiment zeg maar.
Het waren uitgerekend deze briefje die begeerd werden door mij als kind. ‘s Zondags op bezoek bij bobon en pépé die dan altijd wel iets uit hun portemonnee haalden.
Waar is de tijd, al vlug werden het muntstukken van 20 en 50 frank die dan in een spaarpot werden gedropt !
Op de kermis kon je er nog een poos mee amuseren, deze tijd is de optelsom van deze biljetten omgezet in euro nog niet genoeg voor 1 ritje.
Nee, ik ga hier niet gaan prediken dat het vroeger beter was. Het is gewoon zo’n gevoel dat mij overviel toen ik deze briefjes vond en er plots weer herinneringen kwamen opzetten die uit één of andere uithoek van je brein waren gearchiveerd, herinneringen die je enkel nog maar, bij wijze van spreken, onder hypnose weer voor de geest zou kunnen halen.
Maar zo zijn er nog wel meer van die gekoppelde herinneringen, een bepaalde geur ruiken, een bepaald lied horen, kleine onbeduide dingen die de geest van vroeger, of het nu een ver verleden is of niet, weer even de kop laat opsteken…

15:09 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |