27-11-05

De Première

Nog nagenietend kun je al raden hoe de première is verlopen gisteren.
Het was geweldig, de reacties overstegen al onze verwachtingen.
Wij die dachten dat het stuk misschien wel wat langdradig zou zijn waren verkeerd, het publiek kon deze tragikomedie best smaken, ze vonden het iets anders en waardeerden het.
Het speeltempo lag hoog en de scènes volgden elkaar in een vlot tempo op !
De komische situaties deden de zaal lachen, maar op andere momenten was de zaal muisstil en kon je zelf een speld horen vallen. Hier en daar werd zelf een traan weggepinkt, het bewijs dat we gevoelige snaren aan het bespelen waren.

Ik vind het fantastisch dit personage neer te zetten, alle aspecten zitten erin, sommige van mijn scènes stellen de emoties van het publiek serieus op de proef.
Ik zei dat ik maar tevreden zou zijn als ik de zaal stil kon krijgen met de scène als ik praat tegen de foto van m’n (in het stuk) overleden vrouw.
Enkel dan zou ik weten of de manier hoe ik het breng wel boeiend is en realistisch overkomt. Blijkbaar wel want m’n spionnetje in de zaal zei dat het publiek geëmotioneerd was. Niet echt gemakkelijk omdat de scène er vlak voor echt hilarisch was.
Ik kan moeilijk beschrijven hoe het voelt de spanning in de zaal te ervaren, dan jubelt er iets in mij van "YESSSSSS"

Alle spelers van kleine tot grote rol verdienen een pluim, iedereen zat voor de volle 100% in z’n rol.
Zonder m’n tegenspelers zou dit geen succes geweest zijn, een toneelstuk wordt niet gedragen door 1 iemand, maar door het volledige team.
Zelf zij die zenuwachtig waren, speelden de sterren van de hemel, ik zeg niet hoeveel liters zweet ze verloren hebben, maar ze hebben het toch maar gedaan.
Over zweten kan ik meespreken, want inleving en de warmte van de spots zorgen ervoor dat je toch wel wat aan vocht verliest en soms ook wel wat make-up (grapje voor de ingewijden)

Ik ben heel tevreden dat ik aan iedereen heb verteld welk stuk we zouden brengen en dat ze moesten komen kijken. Enkel zij zelf kunnen beslissen of ze het goed vonden of niet.
Ik ben niet zo bekrompen dat ik voor iemand anders ga beslissen dat het stuk niet de moeite waard is om te bekijken !
Het zwaarste werk is achter de rug, nu enkel 1 maal per week een tekstrepetitie en uitkijken naar de volgende voorstelling.
Ik zit alvast te popelen naar het volgende weekend !
Wel is er naast de vreugde ook wel een beetje droefenis, want vandaag is m’n laatste dag van m’n verlof, 2 weken thuis zijn is echt heeeeeeeeerlijk !




19:14 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.