17-11-06

Pro Arte, Merde !

Gisteren stond ik ein-de-lijk nog eens met mijn voeten op die met tapijt beklede houten planken, ook wel bühne of podium genoemd.
Nee helaas speel ik niet opnieuw toneel, maar ik deed een blitz-bezoekje aan m’n vrienden van de toneelkring.
Het vorige stuk dat ze brachten ben ik niet gaan kijken, niet uit jaloezie of afgunst maar wegens hartzeer. Niet in de medisch-cardiologische zin van de term, maar de emotionele, abstracte betekenis.
Je moet weten dat het podium mijn wereld is waar ik me goed en thuis voel. Het is die paar vierkante meter waar nu eens "ik" en niemand anders heer en meester is.
Een vacuüm waar realiteit en fantasie overgoten worden met passie voor de kunst.
Voor mij is het meer, veel meer dan "een rolletje spelen".
Ik dacht dat m’n collegae toneelspelers het me kwalijk zouden genomen hebben dat ik niet ben komen kijken de vorige keer, dat ik ze in de steek had gelaten. Die gedachten spookten door m’n hoofd.
Maar de reacties waren zo hartverwarmend, zo begripvol en met spijt doordrenkt omwille van mijn afwezigheid, dat ik bescheiden glunderde.
Het is fantastisch hoe zij aanvoelden hoe zeer ik het mis, dat hun handelingen genoeg waren om mij duidelijk te maken: "We weten wat je doormaakt, wij zouden net hetzelfde reageren, we zijn niet boos maar we missen je."
Ik mis ze ook, ik heb pogingen gedaan om het weg te cijferen, mezelf en anderen honend voor te liegen dat ik het hoegenaamd niet nodig heb.
Maar een artistiek hart weet wat de waarheid is, hoe goed je het ook probeert weg te steken.
Dat gevoel dat je bekruipt om opnieuw in het vacuüm te stappen is zo verslavend dat slechts een paar passen op die bewuste houten planken voldoende zijn om je royaal opnieuw te goed te doen aan de drug die acteren heet…
Ik zal me moeten tevreden stellen met een plaats tussen de toeschouwers, tussen de mensen die ikzelf met m’n medespelers al meermaals een leuke avond heb bezorgd.
Het zal heel raar aanvoelen zo aan "de andere" kant te vertoeven.

Nu ben ik niet meer heer en meester, maar zal ik net zoals hen me moeten laten verrassen door het ogenblik van de scene.
Ik wens ze nu alvast, volgens de etiquette van het theater, een geslaagde vertoning:

"Pro Arte, Merde ! "

15:30 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

:-) dat zal niet gemakkelijk zijn om nu in de zaal te zitten en niet op het podium
een fijne week je toegewenst balou
groetjes

Gepost door: Borriquito | 20-11-06

Hallo Balou 12 december zal ik dus héél speciaal mijn gedachten jouw richting uitsturen voor dat examen... ik wens je NU reeds alle geluk van de wereld toe. Als er één iemand is die DAT verdiend, dan ben jij het wel !!! Dus maatje... TOYTOYTOY !!!

Nu, om even terug te komen op de "planken"...

Ik zal héél eerlijk zijn en weet dat jij mijn eerlijkheid op prijs stelt...

Een acteur als jij, verknocht aan die dialogen, met hart en ziel verloren aan je tegenspelers... zò iemand kan zich toch niet neerleggen bij een "niet meer op de plankenstaan" Balou !!! Ik begrijp het allemaal niet meer zo goed ... is dit wereldje voor jou nu verleden tijd of zit je op een "acteerpauze" ? Of is het nog steeds die nieuwe 'rotbaan' van jou die je belet je uit te leven in jouw geliefkoosde hobby ??

Hé vriend, ik hoop echt dat je het acteren niet voor bekeken houdt en dat je doorgaat met het zoeken naat rolletjes... "castings" genoeg zou ik zeggen maar ge moet er natuurlijk de nodige tijd voor krijgen OM het te doen, zoiets begrijp ik ook wel...

Laat maar wat van je weten Balou...

Lieve groetjes en tot een volgend postje hé
Lucky

Gepost door: Lucky | 20-11-06

:-) een prettig weekend Balou
groetjes

Gepost door: Borriquito | 25-11-06

De commentaren zijn gesloten.