20-04-08

De job van je leven.

Ik las op de blog van Gebo een interessant stukje over Large Hadron Collider, ofte een deeltjesversneller. Kortweg worden twee protonenbundels in tegenovergestelde richting doorheen de LHC, tot bijna de lichtsnelheid, versneld om vervolgens met elkaar in botsing te komen. De bedoeling van deze kwantummechanica crashtest protonen zouden velen wetenschappers een natuurwetenschappelijk orgasme bezorgen.
Maar bon, de afgelopen weken voelde mijn brein ook aan als zo'n ondergrondse deeltjesversneller. De nieuwe functie is razend druk en ik moet een massa gegevens verwerken. Net zoals die protonenbundels komt alles elkaar tegen in de nauwe doorgang naar de hersenen.
Maar weet je wat, I LOVE IT ! Ik kom 's avonds mentaal uitgeput en met een zwaar hoofd thuis, en I LOVE IT ! De mensen komen in drommen tegelijk verzoeken pleiten die ze ingewilligd wensen te zien, maar waar ik niet altijd in kan tegemoetkomen.
Maar, I LOVE IT !
Dus laat mijn hersenen gerust een supergeleide deeltjesversneller zijn van 8h tot 16h30.
Een het uurwerk dat bewuste tijdstip aangeeft wordt de hoofdschakelaar uitgezet. Maar deeltjes die aan de snelheid van bijna 299792458 m/s rond zoeven hebben tijd nodig om terug rust te vinden. Gelukkig is er de mp3 met een soort van oormassage muziek.
Dan worden de oogleden even gesloten tijdens de korte treinrit om zo het effect van de muziek de oververhitte celletjes terug in harmonie te laten pulseren.
Gevolgd door een wandeling met de hond die met haar ongebreidelde enthousiasme steeds maar weer om de bal loopt en zo als een frisse wind m'n hoofd verlichting biedt.
En nog steeds, I LOVE IT !
Oké maar wat zorgt nu voor al die nieuwe stress? Ik ben verantwoordelijk voor het dienstrooster. 10 werkposten met dagelijks 3 prestaties, 5 werkposten met dagelijks 2 prestaties, dan nog 5 werkposten met een dagregime.
Plus nog enkele stations en alles opgeteld moet per dag een rooster opgesteld worden voor 50 mensen. Dat is een serieuze klus, elke werkpost heeft per prestatie een eigen nummer dat nog eens varieert of het een weekdag, zaterdag of zondag/feestdag is.
Geen seconde mag de aandacht verslappen als je bezig bent met deze klus, want 1 verkeerd cijfertje kan nare gevolgen hebben...
Alle diensten moeten verdeeld worden zonder de reglementering uit het oog te verliezen.
Na enkele maanden zal dit wel een stuk vlotter gaan en zal die hersenactiviteit op lichtsnelheid verminderen naar "cruise control".
Er zijn er velen die dit nooit zouden willen doen maar iemand moet het doen, en dat ben ik.
Maar om 16h30 laat ik het werk, op het werk. De cool down het eerste anderhalf uur is nodig voor de mentale gezondheid. En zo heeft mijn vrouwtje tenminste weer een blije Balou...

20:27 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-04-08

The Force is strong in this one.

Wie een olifantengeheugen heeft weet nog wat ik schreef op 8-11-2005, ongeveer de tiende zin.
Oké even recapituleren dan maar ...*ZAP* "back in time"... Ik was als kleine jongen (en nu nog steeds) enorm onder de indruk van Star Wars. Met grote ogen en mond open zat in naast m'n vader in de bioscoop te kijken naar deze (in die tijd) vooruitstrevende film, maar vooral Darth Vader......*ZAP* "back to present day"
Bon, wat heeft dat nu allemaal te maken met een nieuwe blog-entry???
Laat er nu wel toevallig een rondreizende tentoonstelling neergestreken zijn in Brussel betreffende het onderwerp Star Wars.
De perfect geoliede merchandisingmachine van George Lucas werkt 30 jaar na verschijning van de eerste Star Wars film, nl: Star Wars IV A New Hope, nog steeds op volle toeren.
Balou, geen tikfoutje gemaakt, de EERSTE film is Star Wars IV????
Toch niet, het genie Lucas vond dat er destijds niet de technologische knowhow was om te beginnen met deel I.
Hij wilde dan ook niet een flauw afkooksel maken dat mijlenver afstond van zijn fantastische breincreatie. Dan maar een sprong maken en beginnen met een verhaal dat overeenstemde met de cinematografische mogelijkheden van midden de jaren 1970.
Dit geschiedde met Star Wars IV: A new Hope (1977), Star Wars V: The Empire strikes back (1980) en Star Wars VI: Return of the Jedi (1983)
Ergens wist Lucas dat de evolutie van techniek wel op een bepaald punt zou komen gelijk te staan met wat hij wilde en hoe hij de film zag.
Dit is zo gebleken met Star Wars I: The Phantom Menace (1999), Star Wars II: Attack of the clones (2002) en Star Wars III: Revenge of the Sith (2005).
Het gegeven Star Wars beslaat meerdere generaties. De eerste generatie: vaders die hun zonen meenamen naar de film. Mijn generatie, zijnde de tweede: de zonen die met hun vader mee mochten naar de cinema. De derde: de inmiddels zelf vader geworden zonen die met hun kroost naar de prequels ( I-II-III) gingen zien.
Geen wonder dat ik een stuk jeugdsentiment en een stuk volwassen geschiedenis niet aan mij wou laten voorbij gaan door de tentoonstelling niet te bezoeken.
Met een paar gelijkgestemden de trein op naar Brussel Noord om na een korte busrit voor het majestueuze Tour en Taxis vol verwachting aan de trip down memory lane te beginnen.
Een sublieme collectie aan originele decorstukken en maquettes die elke doorwinterde Star Wars fan exact weet te plaatsen in de tijdslijn van de 6 episodes.
Ruim twee uur waanden wij ons in het brein van de meester die ons vervoerde met zijn fantasie. We haalden herinneringen op aan de verschillende kleurrijke figuren die de revue passeerden,Princes Lea, Han Solo, Boba Fett, Jabba the Hutt, Joga, Darth Vader, Ewoks, C3PO, R2D2, enz..
Alleen jammer dat Chewbacca de Wookie, de Millennium Falcon en Luke Skywalker niet tot het uitgestalde collectief  behoorden. Toch wel roemrijke figuren in delen IV tot VI.
Ik miste wat meer uitgesproken randanimatie.
Oké er liep af en toe een Stormtrooper rond en ik kon nog net een glimp opvangen van Darth Vader, maar ik bleef wat op mijn honger zitten. Toch een bijzonder geslaagd bezoek dat ik me nog lang zal herinneren dankzij een goed fototoestel en een hoge ISO waarde zodat ik de flits kon uitzetten. Het meeste stond in glazen kasten wat voor veel vervelende reflectie zorgde.
Voor alle fans, je kan nog steeds een bezoek brengen en dit tot 1 juni 2008.
Meer info: http://www.starwars-theexhibition.com
May the force be with you, allways...

DSC_0050

DSC_0053


DSC_0069

DSC_0070

DSC_0113

DSC_0131

10:09 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-04-08

Eens een update.

Verdorie het is alweer een poos geleden dat ik hier nog eens iets heb neergepoot !
Enfin, niet dat ik zo'n een schare fans heb die mijn virtuele deur platloopt, maar voor diegene die trouw komen kijken moet ik toch eens af en toe een teken van leven geven.
Er is veel gebeurd en het sluit wat aan met wat ik schreef op 8 februari 2008.
Familiaal zijn de woelige wateren en de storm aan gedachten van vertwijfeling en angst in een rustigere stroom gekomen van stabiliteit en regelmaat.
De verhuis naar een andere, meer gespecialiseerde, afdeling heeft z'n vruchten afgeworpen. Dat heeft deel te maken met de verpleging, maar meer met het repetitieve regelmatige dagschema.
Kwestie van verpleging kan k alleen maar opmerken dat deze toch niet echt 100% mijn verwachtingen inlost. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat, waar de persoon vroeger lag, er meer en beter contact was door de mensen in het wit. Ja dit is een individualistische opmerking zonder rekening te houden met het groter plaatje. Maar dit is mijn blog, dus een individualistisch impressie van de dingen. Ik draag niet zomaar bij tot nut van het algemeen.
Bon laat het ons houden op gematigd positief.

Onze Kookie is een leuke hond boordevol liefde en deugnieterij. Met haar hebben we het echt getroffen en zij met ons ook eigenlijk. God ja af en toe moeten we eens rigoureus ingrijpen, maar dat behoord allemaal bij de bepaling van de hiërarchie in "onze roedel".

Een poos geleden vertelde ik over examens waaraan ik zou deelnemen of deelgenomen heb.
Binnenvaartbegeleider draaide uit op niets, niet geslaagd dus. Oké een mens kan maar proberen. Ik heb werk dus niet over getreurd.
Het schriftelijk gedeelte voor 1ste onthaalbediende, van 24 november 2007, was wel een succes. Na 3 maanden kreeg we eindelijk nieuws dus het werd wachten op de uitnodiging voor het mondeling gedeelte.
Op 17 maart mocht ik dan naar Brussel sporen om het beste van mezelf te geven. Een spervuur aan vragen door een driekoppige jury. Geen directe vragen over de structuur, maar wel vragen waar het antwoord wel de kennis daarover meer dan nodig was. Zelfs enkel strikvragen werden naar het hoofd geslingerd.
Bon, je weet nooit bij zulke examens hoe het uiteindelijk zal beoordeeld worden. Het is niet omdat je naar eigen gevoel alle vragen hebt beantwoord, dat dit ook stookt met wat ze willen horen. Dus afwachten maar.
Het antwoord liet slecht 3 weken op zich wachten. Via de telefoon, vernam ik van mijn vrouw dat er briefwisseling was van het moederbedrijf NMBS.
Yep, ik was met glans geslaagd! Een pak van het hart, want het was toch een zware dobber.
Nu is het wachten op de rangverhoging (van 5 naar 4) gekoppeld aan een baremaverhoging en een vrijkaart 1ste klasse.

Ook de nieuwe functie die mij werd aangeboden bevalt mij uitermate. Zelfs in die mate dat ik zonder tegenzin ga werken, en dat is heel lang geleden. De frustraties die daaruit vloeide werden neergeschreven in een meer dan gewelddadig verhaal, maar het werkte wel therapeutisch.
Eigenlijk durf ik zeggen dat het ons voor de wind gaat. Genieten van het moment is dus de boodschap, want wie weet wat er in het verschiet ligt.

12:44 Gepost door Ik weet graag wat je er van denkt ! in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |